1 Samuël 3 vers 1–10 • Geroepen

Bij 1 Samuël 3 vers 1 – 10 en Marcus 1 vers 14 – 20

Een bijzonder verhaal van Samuël, vindt u niet? Wanneer je het verhaal van het begin af aan leest wordt het nog bijzonderder! Samuël is als een kleine jongen in het heiligdom van Silo gebracht om daar als het ware een ‘misdienaar’ te zijn. Gebracht onder de hoede van priester Eli die daar in het heilige huis van Silo zijn priesterambt vervuld. Een priester nauw betrokken bij de zwangerschap van Samuëls moeder. Je zou kunnen zeggen, priester Eli was pastoraal op weg gegaan met Hanna, de moeder van Samuël.

Samuëls moeder had in het gebedshuis van Silo eindeloos en tot tranen toe geroerd gebeden om een kind. En eerst was het priester Eli niet helemaal duidelijk hoe het met Hanna gesteld was, het woordeloze en onverstaanbare prevelen had priester Eli op verkeerde gedachten en op het verkeerde been gezet. Ook een priester en een pastor heeft het weleens bij het verkeerde eind, maar nadat het Eli duidelijk was geworden dat die binnensmonds biddende vrouw niet dronken was maar troost nodig had, toen bleek priester Eli een zegenrijke pastor te zijn:

Hanna die haar hart bij priester openlegde, van het verlangen naar de geboorte van een kind en de belofte dat mocht zij een kind baren, dat zij haar kind dan voor altijd toe zou vertrouwen aan de HEER, een toegewijde lotsbestemming, Hanna die haar nog ongeboren kind voorbestemde aan de HEER.

1 Samuël 3 vers 1 – 10

Geen hap door de keel

Priester Eli die een zegenrijke pastor bleek te zijn, een priester die aan Hanna de zegen van de HEER had meegegeven. En Hanna die priester Eli dankte voor zijn vriendelijkheid en met een opgeklaard gezicht huiswaarts ging. Of Hanna het haar pastor heeft verteld. dat staat er niet bij in het verhaal. Maar ons wordt verteld dat Hanna thuis werd gepest door haar huisgenote. En ons wordt verteld dat Hanna er niet van eten kon, vanwege de spanningen in huis kreeg zij geen hap door haar keel. Zoals dat gaat als je hart en hoofd vol zit met van alles en nog wat, een knoop in je maag, een dichtgeknepen keel.

Maar het gesprek met haar pastor had geholpen, thuisgekomen wilde en kon Hanna weer eten, van de maaltijd genieten, de woorden van priester Eli en de zegen van de HEER hadden Hanna opgebeurd, en het wonder van het leven had zich geopenbaard, Hanna raakte zwanger, en zij bracht een kind ter wereld, haar eerstgeborene, en beloofd is beloofd, toen de tijd daar was bracht zij de kleine jongen naar die vriendelijke priester die haar zo opgeklaard en gezegend naar huis had laten gaan. De kleine Samuël in het heilige huis van Silo onder de bezielende leiding van priester Eli.

Het zicht vertroebeld

Maar niet alles is daar koek en ei en niet alles is daar pluis en niet alles kan daar het daglicht verdragen. Of het verband met elkaar houdt dat laat zich raden, en goed voorbeeld doet goed volgen, maar helaas gaat die stelling niet altijd op. Want priester Eli heeft twee zonen. Zonen die in het voetspoor van Eli zijn gegaan. Het priesterambt vervullend. Maar niet zoals bedoeld. Van de offerdieren die de mensen brengen snijden de zonen van Eli de mooiste stukken vlees om zich daar zelf tegoed aan te doen.

Ja, al in Mozes’ dagen was het de bedoeling dat er voor de Levieten, voor de priesters van Israël, dat zij zouden leven van de tienden die de mensen zouden geven. Maar daarin sloegen Levi’s priesterzonen door, de heerlijkste stukken vlees eigenden zij zich toe. Maar daarmee hield het wangedrag niet op, de priesterzonen deden zich tegoed aan de vrouwen die zichzelf aanboden op de drempel van het heiligdom.

Geen wonder dat het zicht op de Here God vertroebeld was geraakt. Geen wonder dat er in de tijd van Eli uitzichtloosheid was ontstaan. Geen visioenen van God met zijn volk op weg. Geen woorden van God om je aan vast te houden. Geef dat uw roepstem wordt gehoord als eenmaal bij de zee, wordt gezongen in een hedendaagse lied. Maar ook Eli’s ogen waren dof geworden, de glans was verloren, de godslamp bijna gedoofd, een kwijnende vlaspit, met de woorden van Jesaja.

Om dan de blik te richten op de jonge Samuël, door zijn moeder onder de hoede van priester Eli gebracht. Zou zij geweten hebben van de wantoestanden in het heiligdom? En als zij het geweten zou hebben, zou zij Samuël daar dan gelaten hebben? Of zou zij a la minuut haar Samuël opgehaald hebben, zeggende dat je de HEER ook op andere manieren kan dienen? Thuis bijvoorbeeld. In eigen kring. In de familie, in de buurt. Op het werk. Maar op een nacht wordt Samuël gewekt door een stem. De Stem van God. Een roepende Stem. Een Stem uit het onverwachte.

Een signaal in het duister

Ja, er zijn mensen die ook de Stem van God hebben verstaan. Mensen die de Bijbel lazen en zich aangesproken wisten door die ene Bijbeltekst. Mensen die zich diep in het hart aangesproken wisten door iemands woorden als zijnde woorden van God. Mensen die het op het hart gedrukt wisten dat de Here God hen heeft aangesproken. Mensen die de diepe vrede en vreugde van Gods Heilige Geest hebben ervaren. God geeft het Zijn beminden in de slaap. En op zijn eigen wijze wordt ook Samuël aangesproken, in de nacht terwijl de mensen slapen, Samuël die gewekt wordt en daarop reagerende. Ja, zoals een geloofslied dat verwoord, bedenk de stem van God klinkt nooit alleen, veel andere stemmen klinken daar doorheen.

Mag Samuël zich vergissen? Ja, want de kleine Samuël had de Here God nog niet leren kennen. Samuël mag zich vergissen. Mag denken dat het Eli was die riep. En mag Eli zich vergissen? Ja, ook Eli mag zich vergissen, want ook een priester is maar een mens, ook van een priester kan de blik vertroebeld zijn.

Als alles duister is

Maar gelukkig, de kwijnende vlaspit is nog niet geheel gedoofd, er is nog leven, er is nog licht, Gods woord is nog altijd een licht op het pad en een lamp ook voor Eli’s voet, weet de vertaalslag te maken, Samuël, kleine Samuël, ach mijn jongen, hoe kon ik mij vergissen, wanneer je weer die Stem hoort die jou roept, zeg dan ‘Spreek Heer, uw dienaar luistert’. Wend je niet naar mij, maar richt je blik dan naar Hem die jou roept. Beweeg je niet naar mij, maar zet je voeten in de wegen van de Heer. Leg je oor te luisteren bij de HEER die jou aanspreekt, leg je oor te luisteren bij Hem! De kleine Samuël die horen gaat dat het klaar is met Eli’s zonen. Dat waar Eli niet toe bij machte was, dat het nu ligt in de handen van God.

Nee, Gods woord zegt niet altijd wat mensen graag willen horen. Gods woord wijst ook de pijnpunten aan. Legt de vinger op de gevoelige plaatsen. Zoals op het wangedrag van Eli’s zonen. Wil Eli horen wat Samuël van God gehoord heeft? Ja, hij wil het horen, woord voor woord, geen woord overgeslagen. Eli die als een betrokken pastor de jonge Eli aan het woord laat. Ook als het Eli aan het hart gaat. Eli die berusten gaat, laat de HEER doen wat goed is, laat de HEER doen waar wij niet toe in staat zijn, laat de HEER doen waar wij tekort zijn geschoten, het is alles in Zijn hand.

De Heer leren kennen

Een leermoment voor Samuël in de groei, het woord brengen dat gebracht moet worden, onomwonden en waar het om gaat. Over roepingen gesproken, Samuël die geroepen wordt, aangesproken te midden van een schemerachtige omgeving, met mensen van goede wil en met mensen die steken laten vallen. Waar de Here God een boodschap aan heeft. Een boodschap van halt en van doorgaan. Een boodschap van wakker worden en berusting. Een boodschap van luisteren en antwoord geven. Van opstaan in de kracht van de HEER. Maar om te beginnen en vooral, de HEER leren kennen. Samuël in het heiligdom van Silo, in de leer bij Eli een priester, dagelijks bezig met de dingen van het geloof.

Maar toen kwam die roeping waarin Samuël de HEER leerde kennen, God die spreekt tot het oor, het hart van mensen. Zoals de Here God Adam en Eva riep vanachter hun vijgenbladeren. Zoals de Here God Mozes riep vanuit een braamstruik. Zoals de Here God ook Elia riep, en een Jesaja in de tempel. En zoals Jezus leerlingen riep achter hun visnetten en uit hun vissersboten vandaan. En een Natanaël onder de vijgenboom. En een Saulus die aan het opjagen was. De HEER leren kennen.  Jezus leren kennen.  Wie Hem heeft gezien  heeft de Vader gezien. De Vader die liefdevol, genadig en geduldig is, trouw en tot vergeving bereid. Dat hadden Mozes, Jona en David ook geleerd.

Met Hem onderweg

Waarmee ook wij die deze woorden vandaag lezen en horen worden aangesproken, God is liefdevol, genadig, geduldig, trouw en tot vergeving bereid. En God roept mensen tot de daad, roept mensen om te gaan,  legt het mensen in het hart en op het goede moment de woorden in de mond. Geroepen worden om Gods Stem te verstaan en geroepen worden om Zijn Boodschap door te geven. Geroepen worden om de HEER te leren kennen en geroepen worden om een afspiegeling van Hem te zijn. Geroepen worden, en zijn, om een Kind van God te zijn met Jezus, de unieke Zoon van God  als Heer van  ons leven in alle opzichten. Wetende, wat God doet dat is welgedaan, gehoor gevende aan Jezus ben je zeker op de goede weg! Amen.

Geef een antwoord

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Abonneren