Geloven voor beginners (11) Geloof, Hoop & Liefde

Geloven voor beginners (en gevorderden)

GELOOF, HOOP & LIEFDE (1)

Korinthe

Geloof, hoop en liefde kunnen in één adem worden genoemd, een ‘drieluik’ genomen uit de eerste brief van Paulus uit de eerste eeuw na Christus aan de christelijke gemeente van Korinthe, een stad in Griekenland. Korinthe was destijds een handelsstad, gelegen op een landengte tussen het vaste land waar ook de Griekse hoofdstad Athene op is gevestigd, en het schiereiland Peloponnesus, het grootste schiereiland van Griekenland. Vandaar dat vele reizigers en belangrijke hoeveelheden handelswaar langs Korinthe kwamen. De christenen van Korinthe waren niet wereldvreemd maar stonden midden in de wereld.

Kanaal van Korinthe

Sinds 1893 loopt er dwars door het smalste deel landengte het spectaculaire Kanaal van Korinthe, dat de Golf van Saronikos verbindt met de Golf van Korinthe, over een lengte van ruim zes kilometer. Vooral voor zeeschepen van formaat is de doorvaart adembenemend vanwege de hoge steile  rotswanden aan weerszijden. Maar dat kanaal was er in de tijd van Paulus dus niet. Aan de christenen van Korinthe schrijft Paulus dus over ‘geloof, hoop en liefde’. (1 Korintiërs 13:1-13) In de huidige tijd gesymboliseerd in sieraden en afbeeldingen als een kruis, een anker en een hart.

1 Korintiërs 13:8 & 13

De liefde zal nooit vergaan. Profetieën zullen verdwijnen, klanktaal zal verstommen, kennis verloren gaan … Ons resten geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de grootste van deze is de liefde.

Hoop

Een andere Bijbeltekst leert: ‘Het geloof legt de grondslag voor alles waarop we hopen, het overtuigt ons van de waarheid van wat we niet zien’. (Hebreeën 11:1) Een Bijbeltekst die filosofisch over kan komen, denk ik terwijl ik deze tekst schrijf. De hoop die dus symbolisch wordt weergegeven met een anker.

Nu wordt het woord ‘anker’ maar op een enkele plaats in de Bijbel genoemd. Eigenlijk wel opmerkelijk: De profeet Jona ging naar zee, wilde met een schip naar Tarsis. Maar een anker komt niet ter sprake. Petrus en Jakobus waren vissers aan het Meer van Galilea. Bij mijn weten nergens een anker, wel een storm op het meer waarbij een anker hen ‘met de kop in de wind’ had kunnen houden. Maar hun hulp kwam van de Heer. Door Jezus geroepen vissers en een wonderlijke visvangst, hun Heer die hen tegemoet kwam. Psalm 107 wijdt ook een deel aan zeevarenden. Maar geen ankers.

Nauwkeurig beschreven ankers

Waar wel over ankers wordt gesproken is in Handelingen 27, heel gedetailleerd zelfs! De apostel Paulus is aan boord van een schip. Eerst wordt er bij vertrek het anker gelicht (vers 13), dan wordt er een drijfanker (vers 17) uitgezet, hoe het ‘drijfanker’ er destijds heeft uitgezien blijft een vraag; maar een modern drijfanker ziet eruit als een kegelvormige zak. Dan worden er in hetzelfde Bijbelgedeelte vier ankers over de achtersteven uitgeworpen (vers 29) en vervolgens wordt het plan genoemd om ook de boegankers te laten vallen (vers 30). Het Bijbelboek Handelingen staat overigens op naam van Lucas die arts was. Dat verklaard de nauwkeurige beschrijving. (Zie ook de voorwoorden in Lucas 1:1-4 en Handelingen 1:1-2)

Ankers in de praktijk

De Bijbeltekst van Hebreeën 11 (toegeschreven aan Paulus maar dit is niet helemaal zeker) leert ‘dat het geloof de vaste grond is waarop men hoopt’. Een vergelijking met een scheepsanker is goed mogelijk: het anker belandt op de bodem van het water, aan het gezicht onttrokken onder het wateroppervlak, onder de golven in de diepte van de zee. Het komt aan op vertrouwen dat het anker zich goed in zal gaan graven, in de grond die niet waarneembaar is. In de hoop dat het anker houdt en blijft houden.

Het maakt uit of de ankergrond modder, zandgrond of steengrond is. Het maakt uit of het anker zich diep in gaat graven of los op los blijft liggen op harde grond. ‘Het geloof is de vaste grond’. ‘Vaste grond van mijn behoud’ zingt een kerklied. Zoals zaad in een akker: het anker van de hoop zal in goede aarde moeten vallen.

Hebreeën 6:18 & 19

Onze toevlucht is het vast te houden aan de hoop op wat voor ons in het verschiet ligt. Die hoop is als een betrouwbaar en zeker anker voor onze ziel, en gaat ons voor tot voorbij het voorhangsel, waar Jezus als voorloper al is binnengegaan, ten behoeve van ons …

In Hebreeën 6 vers 19 wordt de vergelijking gemaakt met de hoop als de houdkracht van een anker, de hoop als een betrouwbaar en zeker anker voor onze ziel. Met Jezus als ‘voorloper’. Een prachtige Bijbeltekst met een uitleg in drie delen:

’Voorloper’

De verbinding van een scheepsanker met het schip is gewoonlijk een ankerketting. Het gewicht van de ankerketting draagt bij aan de houdkracht van het anker, helpt het anker zich beter in te graven als een ploeg in de bodem. Op kleine vaartuigen kan ervoor gekozen worden om het anker aan een touw te doen, de ankerlijn. En slechts een kort stuk ankerketting toe te passen, tussen het anker en de ankerlijn. Dit stuk ankerketting is ook bedoeld om het anker te helpen zich in te graven. En wordt genoemd de ‘kettingvoorloop’. Of de schrijver van de ‘Brief aan de Hebreeën’ hieraan gedacht heeft? Het zou kunnen, de vergelijking is treffend. Jezus is in Zijn lijden en sterven de diepte, de dood in gegaan. Geloof in het offer dat de Heer Jezus met zijn leven heeft gebracht weegt zwaar, is van groot gewicht. Is het houvast en de zekerheid van geloof in Hem.

‘Rituele vergelijking’

Het volk van God, de Israëlieten droegen een tent met zich mee, op de reis door de woestijn vanuit Egypte naar het ‘Beloofde Land’. Deze tent werd de Tabernakel, de ‘Ontmoetingstent’ genoemd, waar God en de Israëlieten elkaar ontmoetten. Daar brachten de Israëlieten hun offers voor God, daar werden de Tien Geboden bewaard, in de Tabernakel woonde God temidden van zijn volk.

Later in de geschiedenis bouwde koning Salomo de tempel van Jeruzalem als een afspiegeling van de Tabernakel. In het hart van de Tabernakel en de Tempel bevond zich het ‘Heilige der heilige’ waar alleen de aangewezen priesters kwamen om te offeren. Dan gingen zij door het ‘voorhangsel’, een gordijn naar binnen om hun rituele priesterdienst te doen en het ritueel van de offers te volbrengen. De Brief aan de Hebreeën maakt de vergelijking: zoals de priesters hun rituele handelingen verrichten achter het voorhangsel, als ‘voorlopers’ van het volk. Zo treedt Jezus voor God op als ‘Hogepriester’ jegens wie in Hem geloven.

‘Vergelijking met het hemelse’

Nadat Jezus zijn leven heeft gegeven aan het kruis op Golgotha, als zijnde een offer tot verzoening tussen God en mensen, zeggende ‘het is volbracht’, daarna volgde Jezus’ opname in de hemel. Jezus’ Opstanding uit de dood dat christenen vieren met Pasen, en Jezus’ Hemelvaart. ‘Hij werd opgenomen in een wolk, zodat zijn leerlingen Hem niet meer zagen’ beschrijft Handelingen 1 vers 9. Lucas 24 vers 51 zegt dat Jezus opgenomen werd in de hemel. Dat is de hoop, de belofte en het vooruitzicht van wie in Jezus geloven. Hij is als ‘voorloper’ de hemel binnengegaan, en wie hun hoop op Hem hebben gesteld, die zullen Hem volgen, om voor altijd en eeuwig dicht bij Hem te zijn.

Bijbelse hoop

De Bijbelse hoop waar Paulus over schrijft en die de Brief aan de Hebreeën raakt het leven in het heden en het komende aan. Voor het heden dat we weten mogen dat de Here Jezus de ‘Hogepriester’ is die ons leven voor het aangezicht van God brengt. Hij bidt voor ons, heeft beloofd dat hij God de Vader de Trooster zal vragen, Hij heeft uit liefde zijn leven geofferd voor ons, Hij pleit bij God voor ons. Dat is de hoop voor alle dagen van ons leven.

De daaropvolgende hoop waaraan wij in Jezus’ naam aan vast mogen houden is die van het eeuwige leven. Dat Hij ons is voorgegaan naar de hemel en dat wie in Hem geloven eens bij Hem in het koninkrijk van de hemelen zullen zijn. En dat wij in dit leven naar Hem uit mogen zien, uitzien naar Zijn wederkomst, dat Hij recht zal doen aan wie lijden onder onrecht, dat er een nieuwe hemel en aarde zal zijn. Dat is de hoop die hemel en aarde, en heden en toekomst, God en mensen met elkaar verbindt.

VRAGEN OM OVER NA TE DENKEN

Op wie of wat heb jij, heeft u uw hoop gevestigd?

Gelooft u, geloof jij in een leven na de dood?

Weet je dat Jezus voor u, jou het offer heeft gebracht?

Weet jij, weet u dat geloof in Jezus een geweldige zekerheid is?

EEN TOEKOMST VOL VAN HOOP

In de nacht van strijd en zorgen
kijken wij naar U omhoog,
biddend om een nieuwe morgen,
om een toekomst vol van hoop.

Ook al zijn er duizend vragen,
al begrijpen wij U niet,
U blijft ons met liefde dragen,
U die alles overziet.

U geeft een toekomst vol van hoop;
dat heeft U aan ons beloofd.
Niemand anders, U alleen,
leidt ons door dit leven heen.

U heeft ons geluk voor ogen.
Jezus heeft het ons gebracht.
Mens, als wij, voor ons gebroken
in de allerzwartste nacht.

U bent God, de Allerhoogste,
God van onbegrensde macht.
Wij geloven en wij hopen
op het einde van de nacht.

Tekst: Hans Maat, muziek: Adrian Roest

Dit bericht heeft één reactie

Geef een antwoord

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Abonneren