Kolossenzen 3 vers 12 – 17 • Het Nieuwe Leven

Kolossenzen 3:12 – 17

Paulus schreef een brief aan de christelijke gemeenschap van Kolosse. Een woonplaats eens gelegen in het huidige Turkije. ‘Frygië’ heette destijds die landstreek. ‘Kolosse’, dat klinkt als ‘Kolossaal’ en ‘Groots’. Maar wie vandaag de dag ‘Kolosse’ bezoekt komt terecht op een klein stukje grond, met restanten van oude fundamenten waar ooit huizen hebben gestaan. En ook nog wat restanten van een openluchttheater. Er zijn maar weinig archeologen die ‘Kolosse’ de moeite waard vinden om te onderzoeken, sinds een aardbeving ergens in de geschiedenis ‘Kolosse’ met de grond gelijk maakte. Geen ‘kolossale’ archeologische vondsten, hooguit wat potscherven.

Christelijke gemeenschap 

Maar de apostel Paulus vond Kolosse wel de moeite waard. Of liever gezegd, Paulus vond de christenen van Kolosse meer dan de moeite waard. Zij waren hem lief, en zij waren hem waardevol. Paulus heeft voor hen gebeden, heeft met belangstelling de ontwikkeling van hun geloof gevolgd. Raakte ontroerd bij de gedachte aan de onderlinge liefde die Gods Geest in Kolosse had opgewekt. Een geestelijke opwekking in Kolosse! Paulus was onder de indruk gekomen van het werk van Epafras, zeg maar de geestelijk leider van Kolosse. En hoe Gods Geest in Kolosse aan het werk was. (Kolossenzen 1:3-8) Voor Paulus staat ‘Kolosse’ voor een waardevolle, en een volwaardige gemeenschap van christenen.

Samenleven

Het waren gelovigen van allerlei komaf. Onder hen oorspronkelijke bewoners van Frygië, als landbouwers gehecht aan hun stuk grond. Er woonden mensen van Joodse komaf, daar opgegroeid omdat eens machthebber, Antiochus de Grote hun voorouders daartoe had gedwongen. Ook waren er Griekse kolonisten, wij zouden zeggen mensen die geëmigreerd waren om uiteenlopende redenen.

En als je dan bedenkt dat Kolosse helemaal niet zo groot was als haar naam doet vermoeden, dan kan het niet uitblijven dat mensen van verschillende komaf en opvattingen dagelijkse met elkaar te maken hadden. Zij kwamen elkaar tegen op de markt. Ze werkten met elkaar samen op het land. Maakten deel uit van het stadsbestuur. En wisselden met elkaar de laatste nieuwtjes uit.

Of de Joodse gemeenschap een eigen synagoge had? Archeologen hebben daar nog geen aanwijzingen toe gevonden. Iets als een ‘kerk’ was ook niet aan de orde. De christenen kwamen samen bij elkaar thuis, en daar deelden zij hun geloof, hun leven, hun brood. Er wordt zelfs een naam genoemd in Paulus’ brief: de christenen komen bijeen in het huis van Nymfa, daar hielden zij ‘samenkomst’. (Kolossenzen 4:15).

Paulus’ boodschap 

Maar er klinkt in de brief van Kolosse ook een zekere spanning door, waar de christenen van Kolosse blijkbaar aan bloot stonden en gevoelig voor waren: ‘Laat je niet meeslepen door holle theorieën en laat je niet meesleuren in menselijke tradities’ schrijft Paulus. (Kolossenzen 2:8) Laat je geen ‘bijgeloof’ op de mouw spelden, als het ware.

En Paulus zei daarbij: Laat je niets voorschrijven over wat je wel of niet moet eten of drinken, of welke feesten je waar en wanneer je moet vieren. En laat jullie leven niet afhangen van de tijd van het jaar, of de stand van de maan, want dat zijn slechts schaduwvlekken van de komende werkelijkheid’ Paulus schreef aan de christenen van Kolosse: ‘En die werkelijkheid is Christus, de werkelijkheid is de Here Jezus, de werkelijkheid is dat Hij de Levende Heer is, die Zijn leven heeft gegeven voor velen. (Kolossenzen 2:16 & 17)

Lege theorieën en tradities

Soms denk ik daar ook ‘last’ van te hebben. Van gelovig aandoende theorieën die ‘leeg’ en ‘hol’ zijn. ‘Loze theorieën’ kunnen zijn dat je de dingen doet ‘omdat je denkt dat die zo horen’.

Misschien heeft u net als ik wel kleding ‘speciaal voor de zondag’. De apostel Paulus zou ervan kunnen zeggen: Prachtig dat je je zo aankleed. Het ziet er feestelijk uit. Maar maak van je kleding niet je hoogste goed. Alsof je kleding het belangrijkste is van de zondag. Maar laat het een schaduw, een afspiegeling zijn van de werkelijkheid van de Here Jezus!

En dat we zondags samenkomen, dat mag je best een traditie noemen. Een goede gewoonte. Waar ook taken zijn te vervullen. Zorgen dat de liederen kloppen, en de plaatjes op het scherm oké. Dat het kleed op de tafel netjes in de plooi ligt, en de koffie mooi op tijd klaar. We kunnen ons er helemaal in verliezen.

Waarvan de apostel Paulus op zijn beurt zou kunnen zeggen: Mooi dat je dat allemaal doet, dat je je zo inzet en inspant. Maar maak van je ding niet je hoogste goed! Maar laat het een schaduw, een weergave zijn van de werkelijkheid van de Here Jezus!

Waarom? Om het geen ‘lege verpakking’ te laten zijn. Of een  ‘Luchtdichte verpakking’ waar Gods Geest niet bij kan. Of Gods Geest niet uitademt. Laat jouw doen en laten meer zijn dan ‘een pakketje schroot met een dun laagje chroom’ (‘Het Goede Doel’ / Henk Westbroek) Laten jou inspanningen een vooruitgeworpen schaduw zijn van de werkelijkheid die komt, een silhouet van de Here Jezus!

Paulus’ geloof

Paulus geloofd in God. Die al het zichtbare en het onzichtbare heeft geschapen. Paulus geloofd in God zonder wie er niets en niemand zou zijn geweest, vorsten en heersers en machten en krachten, zij zijn er door en voor Hem alleen, maar zonder Hem zouden zij er niet zijn, zouden ze ‘nergens’ zijn.

En Paulus geloofd in Jezus. Die de onzichtbare God zichtbaar heeft gemaakt onder de mensen. ‘Het Woord is onder ons komen wonen’ schrijft Johannes. Hij die er was voor alles uit en door Wie alles is wat er bestaat. Hij is het Hoofd van het lichaam, van de kerk.

Daarbij zeggende: Hij is niet het ‘kerkbestuur’ met als hoofdzaak en prioriteit de locatie, de actiepunten en de statistiek: maar Paulus verkondigd dat Jezus het hoofd is van het lichaam van Christus, Hij staat aan het hoofd van de mensen die Zijn ogen en oren en handen en voeten en neuzen op aarde en in deze wereld zijn. (Kolossenzen 1:18, 3:15 en o.a. 1 Korintiërs 12)

Mensen die ernaar verlangen om ‘een aangename geur’ voor Hem te zijn. Van wie de ogen en oren en neuzen gericht zijn op Hem en Zijn Koninkrijk. Met Jezus aan het hoofd van wie gestalte geven aan Zijn lichaam. (Kolossenzen 1:18) Mensen van vlees en bloed en van allerlei komaf, maar tegelijk geestelijk bezielde mensen met de blik gericht op Hem. Op Hem alleen. Zijn Geest ademend, Zijn woorden sprekend.

Tradities op waarde schatten

Ja, ik weet het, ‘traditie’ heeft te maken met ‘gewoonten’. Dingen die je gewend bent en aangeleerd hebt, op waarde geschat om aan vast te houden. Tradities voelen vertrouwd, geven een indruk van ‘thuis’ en ‘bekend’, geven houvast.

Juist als de tijden veranderen kun je gaan verlangen naar de ‘goede oude tijden’. Je wentelen in traditie kan comfortabel zijn, kan zijn als een oud versleten kledingstuk maar dat wel zo lekker gemakkelijk zit.

In de Comfort-Zone van Jezus

Maar dan Paulus die schrijft dat ‘tradities’ af kunnen leiden van om Wie het werkelijk gaat. Want geloven in de Here Jezus maakt oncomfortabel en comfortabel tegelijk: Jezus volgen is ‘de smalle weg bewandelen’ en ‘op weerstand stuiten’. Maar Jezus volgen wil ook zeggen ‘comfortabel leven’ in het weten dat je een geliefd kind van God bent, wetende dat Hij voor je zorgt, dat leeft met Hem voor en achter en naast je. En dat je niet met alle ingesleten gewoonten kunt blijven leven. Er zijn zaken die je af hebt te leggen.

Paulus beschrijft dat beeldend: ‘Je kleden in innig medeleven, in in goedheid, in zachtmoedigheid, in bescheidenheid, in geduld’. Je kleden in ‘verdraagzaamheid en vergevingsgezindheid’. Dat is geloven in praktijk! Je kleden in de mantel van de liefde. Dat vraagt inspanning maar dat brengt ook ontspanning. Een ontspanning die de Here Jezus zelf heeft beloofd toe Hij zei: ‘Kom tot mij als je vermoeid en  belast bent en ik zal je rust geven …’

Hoe dat werkt? Als je rondloopt met iets waarvoor je je schaamt, of wilt verbloemen of verzwijgen, dan heb je iets te verbergen. Maar het geheim van Gods liefde in jouw leven, dat komt gewoon aan het licht. En dat gaat vanzelf en dat komt vanzelf. Je bent wie je bent, bekend en geliefd bij God. Zoals Paulus ook schrijft: ‘Ik schaam mij het Evangelie niet!’

Zo is het wanneer je beseft dat je er voor God mag zijn. Dan mag de ander er ook voor jou zijn. Wanneer je de kracht van God nabij weet, dan hoef je ook voor de ander niet bang te zijn. En wanneer je voor de ander hebt gebeden, diens naam oprecht voor de troon van God hebt genoemd, dan is er geen reden meer om onredelijk te zijn. Goed onthouden: ODI, het zou zomaar de naam van een willekeurige vereniging kunnen zijn: ODI! Ontspanning door Inspanning!

3G Beleid

De plaatsgenoten van Kolosse: Zij kwamen elkaar tegen op de markt. Ze werkten met elkaar samen op het land. Maakten deel uit van het stadsbestuur. En wisselden met elkaar de laatste nieuwtjes uit. Kwamen bij elkaar op de koffie.

Maar geloof veranderd mensen, gebed veranderd mensen, God veranderd mensen. Over 3G beleid gesproken …! In ‘Corona-tijd’ stond 3G beleid voor ‘Gevaccineerd, Genezen, Negatief Getest’ Maar dan het Bijbelse beleid! Geloof, Gebed, Gerechtvaardigd! Geroepen, Gered, Geliefd,  Genezen, Gezegend, bij God kan het niet op, Gekleed en Getooid en Gekroond als zijn Bruid, het houdt het niet op, ligt alles open. Zo staat het Lichaam van Christus in de wereld, zo bemoedigt Paulus de gelovigen van Kolosse, waar vandaag de dag geen ‘steen meer op de andere staat’, door de loop van de tijd en de geschiedenis, de wereld die letterlijk en figuurlijk over Kolosse heen is gegaan. Maar waarvan de boodschap nog altijd klinkt: ‘Kleed je met innig medeleven, in goedheid, in zachtmoedigheid, in bescheidenheid, in geduld’.

Of liever gezegd, laten wij ons aankleden (!) met de kleding zoals de Levende Heer die ons aanreikt. Want de Heer zelf heeft ons gemaakt, Hij is onze Schepper. En Hij weet wat wij ‘aan’ kunnen. Hij weet wat ons het beste staat …!

Amen

Geef een antwoord

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Abonneren