Marcus 1 vers 9-15 • Berouw

Naar Marcus 1:9-15 en Genesis 9:8-17

‘Ik heb nergens spijt van. En als ik het over mocht doen deed ik het precies weer zo’. Dat hoor ik mensen weleens zeggen. En daar wordt ik dan stil van. Beter gezegd, daar klap ik van dicht. Want ik heb wel van dingen spijt. Ik heb spijt van keuzes die ik heb gemaakt. Van dingen die ik heb gezegd. Van hoe ik weleens heb gereageerd. Ik weet van spijt van iets dat ik heb gekocht. Van iets dat ik heb verkocht. Van waar ik aan ben begonnen. En van wat ik niet heb afgemaakt. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Maar de tijd is niet terug te zetten en gedane zaken nemen geen keer.

En als ik het over kon doen, dan zou ik sommige dingen echt anders willen doen. Met de kennis en de wijsheid van nu. Geleerd hebbende van wat ik nu denk te weten. Waar ik goed, beter aan denk te doen. Maar als mensen met grote stelligheid zeggen nergens spijt van te hebben, dan weet ik weinig meer zeggen, daarvan word ik stil, sla ik dicht, en gaat mijn innerlijk op slot.

Spijt en berouw

In de Bijbel staan ook verhalen van spijt en berouw. Er staan zelfs verhalen in dat de Here God spijt en berouw kan hebben. Zoals in Genesis 6 vers 6, het voorspel van het verhaal van Noach en zijn ark.

Daar staat dat de Here God spijt heeft dat Hij mensen heeft geschapen. Dat Hij aan mensen is begonnen. Het zal je maar gezegd worden. ‘Was jij maar nooit in mijn leven gekomen!’ Zo pijnlijk als mensen dat elkaar toeschreeuwen. ‘Was ik maar nooit geboren!’ Een wanhoopskreet door merg en been, snijdend door de ziel. Maar met zulke woorden uit de Here God zich in het verhaal van Noach. Toen Hij zag wat mensen allemaal deden en bedachten. Hun gedachten waren boos, slecht en kwaad. ‘Was Ik er maar nooit aan begonnen’ was de verzuchting van de Here God. Ook de dieren van de aarde moesten eraan geloven, vanwege de zondvloed. Maar toch, de Here God laat niet los wat Zijn hand is begonnen, Noach en zijn familie vonden genade in de ogen van God. En met de mens mee de kruipende dieren, het vee en de vogels.

En daar loopt het op uit, dat de Here God een verbond sluit met al wat leeft, met de mens en de dierenwereld inclusief! Met de hemelboog als een herinnering aan dat verbond. Alle kleuren van de regenboog herinneren aan het eeuwige verbond dat de Here God met het leven op aarde heeft gesloten, hemelhoog tot aan de einden der aarde, een teken van hoop, een teken dat God Zijn schepping niet loslaat, een teken van Gods eeuwige trouw.

Ja, God kent spijt en God kent berouw! Woorden die sterk op elkaar lijken. In verschillende vertalingen van de Bijbel worden spijt en berouw ook afwisselend gebruikt. Maar denk je eens in: spijt kun je hebben met je verstand. Spijt kun je weg beredeneren. Bij spijt kun je voors en tegens afwegen. Het kwade wegstrepen, het goede behouden. Zodat de spijt minder wordt. Maar bij berouw klinkt het woord ‘rouw’ mee. ‘Rouw’ staat voor zielenpijn, hartzeer, verdriet. En verdriet is een gevoel. Berouw ligt op het hart, en daar staat geen argument tegenover.

God kent berouw! Had verdriet om wat de mensen deden in de dagen van Noach. De gehele schepping moest door het water van de zondvloed heen, de sluizen van de hemel en van de aarde geopend als een reinigende vloed. Maar de Here God kent ook trouw, eeuwige trouw. En God kent goedheid en genade en is tot vergeving bereid. En de Here God weet zich daaraan herinnerd als Hij de boog aan de hemel ziet staan. Een teken van hoop aan de hemel, ook voor de mens!

Gedoopt met de Heilige Geest

En daar landen we aan bij het evangelie naar Marcus! Jezus is ook door het water gegaan. Jezus is door Johannes gedoopt in de Jordaan, de waterstroom die uitmondt in de Dode Zee. Aan de oever van de Jordaan predikte Johannes bekering, het afwenden van het kwade en het toewenden naar wat goed is. En als ware het een machtig teken van vergeving doopte Johannes de mensen in het water van de Jordaan. Als het ware al het kwade dat aan de mensen kleefde werd van hen afgespoeld om terecht te komen in de Dode Zee. Een prachtige symboliek.

Maar toen Johannes de Here Jezus bij zich zag komen, toen zei Johannes iets anders! Toen zei Johannes, wijzend naar Jezus: ‘Daar is het Lam van God dat de zonden wegneemt’! Meer dan het water van de Jordaan! Meer dan de zondvloed uit de dagen van Noach! ‘Daar is het Lam van God’. Hij is het door en bij wie wij mensen werkelijk in het reine komen met God, de hemelse Vader!

Maar niet alleen uit de mond van Johannes, maar ook een stem uit de hemel bevestigde het: ‘Dit is Mijn geliefde Zoon, in Hem vind Ik vreugde!’ En de Heilige Geest van God daalde als een duif op Jezus neer! Ja, Noach vanuit zijn ark liet een duif uitvliegen wachtende op een teken van hoop en een teken van leven. Maar bij Jezus voluit bij God vandaan, in de gedaante van een duif daalde Gods Heilige Geest op Jezus. Waarvan Paulus in Galaten 5 vers 22 schrijft dat de vrucht van de Geest is liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, zelfbeheersing en zachtmoedigheid. ‘Dit is mijn Zoon, in Hem vind ik vreugde’ zo klonk een hemelse stem. Want de Heilige Geest daalde op Hem neer.

Adam en Eva en Noach

Waarop Jezus door de Geest van God gedreven de woestijn in gaat, vertellen de evangelisten. En Marcus schrijft dat Jezus daar veertig dagen verbleef tussen de wilde dieren. Zoals in de dagen van Noach. Een ark vol dieren van allerlei soort en pluimage. Zoals Adam en Eva in het paradijs, zo zouden we het ook kunnen belichten, de Here God liet alle dieren bij Adam langs gaan om te zien hoe de mens de dieren zou gaan noemen, hoe de dieren zouden gaan heten. Dat vertrouwde God aan de mens toe.

Jesaja 11, een nieuwe aarde

En weer een andere gedachte is die van Jesaja, zijn visioen op een nieuwe aarde, een wolf legt zich daar neer naast een lam, een panter vlijt zich neer naast een bokje, een kalf een leeuw zullen samen weiden, een kleine jongen zal ze hoeden, een zuigeling speelt bij het hol van een adder. Ja, in één zin en adem schrijft Marcus dat de Here Jezus de woestijn ingaat, om daar te leven tussen de wilde dieren!

Jezus tussen de wilde dieren

Bedoeld Marcus dat Jezus van de woestijn een paradijs maakt? Zoals bij Adam en Eva in het begin? En dat er bij Jezus een nieuw nieuwe begin is, zoals bij Noach rondom de ark? Of het ideaalbeeld van de profeet Jesaja, van een nieuwe hemel en een nieuwe aarde? Waar Jezus komt daar is alleen maar vrede en speelplezier?

Ik las van een Joodse psycholoog een verhaal. Hans Kielson was zijn naam, en deze psycholoog vertelde de volgende levensles:

’Een Russische tsaar wilde zijn verre neef in Duitsland een groot cadeau doen. De tsaar had bedacht dat hij een kudde elanden aan zijn neef zou schenken. En zo gebeurde het, dat de Russische tsaar een kudde elanden liet overbrengen naar zijn neef die keizer was in Duitsland. En daar werden de elanden losgelaten op de keizerlijke domeinen.

Maar na verloop van tijd ging het niet goed met de elanden. Ze zagen er lusteloos uit, alsof ze zich verveelden. Ze aten niet goed en vermagerden, ze gedroegen zich lamlendig. En voortdurend waren ze in de rui, hun vachten werden vaal. En dus schreef de keizerlijke neef een brief aan de tsaar, en die stuurde daarop een deskundige om te zien wat er met elanden loos was. Waarop de deskundige tot de conclusie kwam: ‘De elanden missen de wolven …’

Over engelen en wilde dieren

‘Jezus verbleef in de woestijn tussen de wilde dieren, en engelen zorgden voor Hem’ schrijft Marcus. Jezus werd in de woestijn verzocht door de satan, staat er ook bij. Hoe herkenbaar! De wereld om ons heen kan ons de stuipen op het lijf jagen. Maar juist die beproeving sterkt ons geloof. Het weten dat we van Gods trouw afhankelijk zijn. En als gelovige mensen hebben wij het nodig dat er mensen om ons heen zijn die als engelen zijn, boodschappers van God die het goede aandragen. Om te onderscheiden waar het op aankomt. En op wie het aankomt. Het komt aan op Hem alleen!

Leven in de woestijn

Maar diezelfde verontrustende wereld doet een beroep op wie bij Jezus horen, op wie door Jezus geroepen zijn. Om liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, zelfbeheersing en zachtmoedigheid te betonen, overal, in Jezus’ en in Zijn Geest. Het weerwoord op het boze, het kwade, het slechte. Want God de hemelse Vader heeft een boodschap aan de wereld. Beginnende bij de openingszin van de Bijbel. Duisternis lag over de overvloed, maar Gods Geest zweefde over de wateren. En het werd licht.

Het evangelie, de blijde boodschap, het goede bericht van Jezus: Hijzelf het Brood voor het leven, het Levende water om van te drinken, Hijzelf de Herder en Bewaarder van ons leven. Want de gevaren loeren uit de verkeerde hoek, ook en juist wanneer wij Jezus als Heer en Redder hebben aanvaard! Juist dan wil het kwade ons van Hem afnemen, ons uit Zijn hand roven, Zijn kudde uiteen jagen, ten prooi laten vallen aan waar de Here God verdriet van heeft, wat Hem berouwd! Nee, bij Jezus geen luilekkerland! Jezus leert waakzaam zijn in geloof en leven, en gevoed te worden door Hem! Terwijl Hij waakt over Zijn kinderen, zorgt voor Zijn kinderen, want Hij is de goede Herder.

Jezus, het Lam van God

Maar eens zal het voluit worden gezongen: ‘Nu jaagt de dood geen angst meer aan, want alles, alles is voldaan’, vanwege het Lam van God dat de zonden weg heeft gedragen, de wereld en ons leven uit. Jezus, het Lam van God, die aan het kruis alle zonden van de wereld op zich heeft genomen, terwijl Hij werd bespot en belaagt, Zijn geloof op de proef werd gesteld, ‘Vader, niet mijn wil, maar Uw wil geschiede’.

Ja, zoals het was in de dagen van Noach, waarin de mensen etende en drinkende, huwden en ten huwelijk gevende. Niet bemerkende dat er een zondvloed aankwam omdat de Here God berouw, verdriet had van de mensen: Daarom verkondigde Jezus het Koninkrijk van God. Hij heeft de liefde van God aan de wereld laten zien. Jezus laat voor wie in Hem geloven de vrede van God herleven op aarde. Al Jezus’ leerlingen weten ervan! Jezus is de Nieuwe Mens, de geliefde Zoon van God. Hij is het Levende water, het Lam dat de zonden van de wereld wegdraagt, en de goede Herder ineen!

En dan te weten en geloven,
Hij zal geen mens berouwen!
Want Hij is onze vreugde,
draagt alles aan.
Amen

Dit bericht heeft één reactie

Geef een antwoord

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Abonneren