Marcus 16 vers 9-20 • Wordt vervolgd

Marcus 16:9-20 en Handelingen 28:1-10

In mijn kinderjaren waren we lid van de Donald Duck. Iedere week het vrolijke stripblad op de deurmat. Een feest, iedere keer weer. Ik kon niet wachten om de avonturen van Donald Duck en De Grote wolf en de drie biggetjes en van Willy Wortel te lezen. Op de één of andere manier vond ik Mickey en Mini Mouse niet zo leuk. Maar de verhalen van Oom Dagobert, Kwik, Kwek en Kwak, Guus Geluk, Gijs Gans en Tante Katrien verslond ik. En van Zwarte Magica, het duistere nichtje van Oom Donald. De verhaaltjes van één bladzijde, verhalen van een paar bladzijden, en de grote verhalen die eindigden met een ‘Wordt vervolgd …’ Ik kon niet wachten om te lezen hoe het verder zou gaan!

Evangelie van Marcus

Marcus schrijft zijn evangelie kort en bondig, van het begin tot het eind. Dat is zijn schrijfstijl, alsof er geen tijd te verliezen valt. Aan het begin van zijn, of beter gezegd van Zijn evangelie steekt Marcus gelijk van wal en gaat hij helemaal los. Al in het eerste hoofdstuk heeft Marcus verteld van de profeet Jesaja, van Johannes de Doper en zijn prediking, van Jezus’ doop in de Jordaan en van Zijn verzoekingen in de woestijn.

Vervolgens vertelt Marcus van de door Jezus geroepen leerlingen. En dat Jezus’ onderwijs indruk maakt in de synagoge, de Joodse leerschool van Kafarnaüm. Tussen de regels door wordt verteld van Jezus’ gebedsleven, dat Hij vroeg in de morgen opstaat om in gebed te gaan. En dat mensen van heinde en verre Jezus komen opzoeken om Hem te zien en te horen. Lijdende mensen die naar Hem toe komen, vragende om genezing van zowel geestelijke als van lichamelijke kwalen. En zo schrijft de evangelist Marcus met vaart zijn eerste bladzijden, de aanloop naar het levensverhaal van Jezus van Nazareth. Alsof de eerste dingen benoemd worden om het verhaal te begrijpen maar dat Marcus naar de kern en de hoofdlijn van het verhaal toe wil. Zoals Marcus begint te schrijven: ‘Het begin van de blijde boodschap van Jezus Christus, de Zoon van God’.

Bij Hem alles mogelijk

En dan zou je toch kunnen verwachten, dat de evangelist Marcus steeds breder gaat verhalen en er steeds dieper op ingaat. Zeker bij het laatste hoofdstuk, het sluitstuk, het slotakkoord van zijn evangelie. Om er een Grande Finale van te maken, het klapstuk waar je ‘U’ tegen zegt dat met groot applaus gaat worden ontvangen. Van de Heer van Golgotha die hel en dood heeft overwonnen. En dat Hij leeft en wij met Hem! Van dood, waar is je prikkel? Graf, waar is je overwinning? Zoals Paulus later gaat schrijven.

Van geloven in de Opgestane Heer en van de twijfel die is overwonnen, natuurlijk zeggende dat het ongelofelijk is maar toch helemaal waar. En van wat bij mensen onmogelijk is, dat is mogelijk bij God. Dat zou je kunnen verwachten. Van het kruis dat voor heidenen een dwaasheid is, voor Grieken in alle wijsheid onbegrijpelijk, voor Joden aanstootgevend, maar voor wie geloven, zowel Joden als Grieken als mensen van heinde en verre, dat na en aan en door het kruis de kracht van God is betoond. Verwijzende naar 1 Korintiërs 1.

Vrouwen met moed en liefde

Marcus had ook de menselijke maatstaven kunnen belichten. Door er op in te zoomen dat het Maria van Magdala, en Maria, de moeder van Jakobus, en Salome waren, bij naam en toenaam genoemd, dat het vrouwen, ja, deze vrouwen waren die als eerste met eigen oren ervan hoorden en het met eigen ogen zagen: wat geen oor heeft gehoord en geen oog heeft gezien maar het viel deze vrouwen ten deel.  Vrouwen die de eerstelingen zouden zijn geworden, van de velden rijp om te oogsten, dat zij het waren die als eersten geloofden in de Opgestane Heer, dat vrouwen de eerste christelijke getuigen waren, de eerste verkondigers van de Opgestane Heer, vertellende vanuit de eerste hand.

Dat hun plannen niet Zijn plannen waren geweest. Zij waren op weg gegaan om een lichaam te zalven. Maar de dag nam een wending, de Heer is waarlijk Opgestaan, zoals Hij had voorzegd. Zij hadden de intentie om Jezus eer te bewijzen met hun geurige olie, terwijl de manspersonen bang en verdrietig achter waren gebleven. Maar bij deze vrouwen had de liefde voor Jezus het gewonnen, ondanks en dwars door hun verdriet waren zij op weg gegaan. Dat zou je toch verwachten, dat Marcus daarvan zou vertellen!

Zoals de evangelist Lucas vertelt van de herders die waakten in de nacht, bij de geboorte van Jezus, die van de engelen hoorden ‘vrees niet, wees niet bang’. En die toen ook, net als de vrouwen in Marcus’ weergave van de opstanding ook op weg waren gegaan. Breeduit verhalen, honderduit vertellen, ik wil het blij herhalen, al was het duizend malen, een geweldig hoogtepunt, eind goed, al goed, U zij de glorie, Opgestane Heer, daar had de evangelist zijn evangelie op uit kunnen laten lopen.

Pen en papier overgenomen

Maar dat deed hij dus niet. Bij lange na niet. Je zou het niet verwachten, maar Marcus blijft kiezen voor kort en bondig. Zo samenvattend zelfs, dat er anderen waren die vonden dat Marcus’ verhaal niet geheel af en compleet was. Dat er nog andere woorden nodig waren. Dat het verhaal nog een vervolg heeft. Een soort van ‘Wordt vervolgd …’ Waarom? Laten we daarom nog eens naar Marcus’ woorden van het begin kijken. Marcus’ openingswoorden, de inzet van Marcus.

Een einde dat geen einde is

Marcus wist wat hij schreef aan het begin. Marcus schrijft ‘Het begin’! Want omdat Marcus’ naam ook bij de apostelen Petrus en Paulus wordt genoemd (1 Petrus 5:13 en Handelingen 15:37-39) mogen we ervan uitgaan, dat Marcus bij het schrijven de uitwerkingen van het geloof in Jezus heeft gezien. Van mensen die tot geloof zijn gekomen in Jezus, de gekruisigde en tot leven gewekte Zoon van God. Dat de blijde boodschap en het goed bericht van Jezus Christus zich verspreidende was over de wereld die Marcus kende. Gelovende dat het einde van een geschreven verhaal niet ‘einde verhaal’ is bij God! Integendeel! En daarom het open einde, nader in te vullen. Een einde waar geen punt achter wordt gezet maar ruimte laat voor volgende regels. Geen historie maar heilshistorie die inderdaad ‘wordt vervolgd …’

Het verhaal dat bij de eerste lezing eindigen lijkt op de kruisiging en de graflegging van Jezus van Nazareth. Maar een verhaal dat een vervolg krijgt en uit gaat lopen uit op de boodschap dat Jezus van Nazareth opgewekt is tot leven. Het eeuwige leven. De conclusie dat Hij Heer is over leven leven en dood te alles tijd. En dat velen vol,aanbidding, dankbaarheid en eerbied de knieën gaat buigen voor Hem. ‘Eens alles knie’ schrijft Paulus.

En ja, dan is het waar, misschien dat Marcus’ abrupte en wat somber einde laat weten dat bij Marcus zelf de betekenis ook nog niet helemaal doorgedrongen was. Maar anderen hebben pen en inkt ter hand genomen, verder schrijvende op de nog onbeschreven bladzijden van Marcus’ boekwerk. Geloofsgenoten die verder zijn gegaan met schrijven, kort en bondig maar wel veelzeggend, lees maar eens door, die verzen 9 tot aan vers 20 bij Marcus. Het beamend, het onderschrijvend, ervan getuigend. Het evangelie van Jezus Christus dat doorlopend verder is gegaan, als een aanstekelijk vuur door de wereld!

Slotakkoord en voorspel samen

Het evangelie van Jezus Christus, ja, we mogen weten, de Zoon van God heeft een voortdurende doorwerking in de levens van mensen. Om te beginnen in de levens van Jezus’ eerste leerlingen. Waar in het slotakkoord van Marcus de toon wordt gezet dat Jezus leeft. Maar het verhaal wordt vervolgd. Het thema van het Bijbelboek Handelingen en van de brieven van Paulus en Petrus en Johannes klinkt vooruit. Het slot van Marcus is een voorspel tegelijk, van Jezus Christus, de Levende Opgestane Heer in het leven van velen. Door de tijden heen. Tot aan de uiteinden van de aarde.

En dan de slotzin van het evangelie naar Marcus: ‘De Heer hielp hen die op weg gingen om het goede nieuws, het evangelie bekend te maken, zetten hun verkondiging kracht bij’. Tot op de dag van vandaag worden die woorden door miljoenen en miljoenen mensen wereldwijd beaamd. Het verhaal van Jezus Christus wordt vervolgd! Door de tijden heen. In ieder die in Hem geloofd begint een nieuw verhaal, een nieuw verhaal van geloof, hoop en liefde, van het kwade overwinnen en het goede behouden, van weten: Jezus leeft in eeuwigheid, en Zijn sjaloom wordt werkelijkheid, alle dingen maakt Hij nieuw, Hij is de Heer van mijn leven. De evangelist Marcus wist, wist het zeker. Jezus Christus is de Zoon van God. Hem wil ik volgen. Zou ik, zou jij, zou u, zouden wij dan nog vrezen nu Hij eeuwig leeft? Die mij heeft genezen, die mij vrede geeft.
Amen

Dit bericht heeft één reactie

Geef een antwoord

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Abonneren