Marcus 9 vers 30-37 • Kwetsbaar als een kind

Bij Marcus 9:30-37 en 1 Korintiërs 15:1-11

Waar heb je nu meer aan? ‘Aan een coach van sportteam die bij de training in de aanloop naar een wedstrijd zegt: de volgende tegenstander, dat is totaal geen partij voor jullie, die wedstrijd gaan jullie fluitend winnen’, of aan een coach die zegt: ‘We gaan straks die wedstrijd in maar pas op, dit is niet zomaar een team, ze zijn sterk, ze hebben ervaring, ze zijn gemotiveerd …’

En wat kan een docent nu beter zeggen, vlak voor een examen? ‘Dat diploma hebben jullie al in de zak, het is alleen maar het invullen van een formuliertje en even laten zien wat je kan’, of een leraar die de toon zet van ‘Nu komt het erop aan, om alles wat jullie geleerd hebben te brengen in praktijk. Dus kijk goed naar de vragen, lees de opdrachten goed door, en als je het even niet weet, verspil niet je tijd en ga dan eerst naar de volgende vraag …’

En aan welke dokter heb je nu meer houvast? Aan een specialist die zegt dat ‘de behandeling een kans heeft van honderd procent slagen, het is een operatie die nog nooit en bij niemand is misgegaan waar je helemaal niets van merkt’, of een arts die zegt ‘we doen wat we kunnen en het is een ervaren arts, maar het is een nare kwaal en moeilijk te behandelen, en bijwerkingen zijn niet uit te sluiten …’

De boodschap van Jezus aan zijn leerlingen is dat Hij veel zal moeten lijden. Dat Hij de dood tegemoet gaat door naar Jeruzalem te gaan. Dat Hij door de geestelijken verworpen zal gaan worden, als zondebok zal worden aangewezen, dat Hij in de handen van mensen zal vallen die hun oordeel over Hem zullen vellen. Jezus windt er geen doekjes om. Jeruzalem wordt een lijdensweg. De weg naar Jeruzalem is al een lijdensweg. De weg die Jezus gaat, gaat dwars door het lijden heen. Mooier kan Jezus het niet maken voor zijn leerlingen.

Want jegens zijn leerlingen is Jezus als de trainer die zijn pupillen toespreekt, vlak voordat de wedloop gelopen gaat worden. En als de leraar die zijn leerlingen voorbereid dat zij zich schrap moeten gaan zetten. Dat er een toets komt waarin het erop aan gaat komen, erop of eronder, op leven en dood. Nee, Jezus is geen zachte heelmeester! Integendeel, Hij bereidt zijn leerlingen voor! Bereidt hen voor op wat komen gaat, op het ergste.

Maar ook op wat komen gaat ten goede. Dat het leven niet ophoudt te bestaan. Dat door de diepte van het dal de top gaat worden behaald. En dat de dood niet het laatste woord heeft. Dat al zie je er als bergen tegenop en vraag je je af ‘waar komt mijn hulp vandaan en heeft God mij nu werkelijk verlaten?’

Maar al ga je door de diepste diepten; Jezus laat weten dat er in Zijn Naam aan het einde van de tunnel licht is. Wederopstanding uit de dood. Na drie dagen. Dat geeft Jezus zijn leerlingen mee. Niet te bevatten. Waar gaat dit over? Dood is toch dood? Dood jaagt toch angst aan? De dood is toch de laatste vijand? Onontkoombaar en onomkeerbaar en onherroepelijk? Waar doelt Jezus nu toch op, na drie dagen opstaan uit de dood?

Ja, de leerlingen weten dat Jezus wel vaker in beeldtaal spreekt, zoals de graankorrel in de aarde die sterft. En zoals de wijnstok waarvan de dode ranken worden gesnoeid. Of gras dat de oven in gaat. ‘De mens is als gras, het leven is als gras, als de zon schroeit valt het blad af …’ Of van de wederopbouw van de tempel in drie dagen …

Misschien valt het allemaal wel mee, hebben Jezus’ leerlingen wellicht gedacht, oké, er zijn mensen die het Jezus moeilijk maken, op Hem letten, aan vragenvuren onderwerpen, om Hem klem te zetten, af te breken. Maar er zijn ook genoeg mensen die Hem op handen dragen, bij Hem willen horen, naar Hem vragen. In Hem een Koning, een Herder, een Profeet zien. Die het vast wel voor Hem op zullen nemen. Het komt allemaal goed, na drie dagen opstanding uit de dood …

‘En stel nu eens dat het waar is …’ hebben de leerlingen wellicht bij zichzelf gedacht, dat na drie dagen alle moeilijkheden zijn doorleeft en overleeft, Jezus die als Overwinnaar uit de strijd komt, wie van ons zou dan het belangrijkste zijn, het meeste gewicht in de schaal leggen, de meeste zeggenschap hebben?

Voorbijgaande aan Jezus’ woorden van lijden en sterven; Marcus schrijft dat Jezus’ leerlingen Zijn woorden wel hoorden maar niet begrepen. Maar dat zij er ook niet naar durfden te vragen. Ze waren er ‘als de dood’ voor. Want de dood, daar wil je niet aan. De dood, die is onomkeerbaar. De dood, de apostel Paulus schrijft dat de gevolgen van de dood zijn als een pijnlijke prikkel, een gemene angel, de dood steekt en de dood haakt, staat haaks op het leven, daar wil je niet aan.

Zoals Jezus’ leerlingen die het liefst weer overgaan op de orde van de dag! Laten we het hebben over zonnige vooruitzichten! Laten we het hebben over onze carrière en onze status, waar we het wel voor het zeggen hebben. En laten we het hebben over onze belangrijkheid en invloedrijkheid!

De mens is als gras

Maar Jezus zegt ‘Laten we het hebben over wat er werkelijk toe doet. De mens is als gras. Laten we het hebben over onze kwetsbaarheid en weerloosheid. De kwetsbaarheid en weerloosheid als die van de kinderen. Laten we het hebben over wat werkelijk belangrijk is, en welke invloed je benut, leerling zijnde van Mij …’

En om een levensles helder te maken aan Zijn leerlingen nam Hij een kind bij zich en omarmde het, en liet de leerlingen de kwetsbaarheid, de afhankelijkheid, de weerloosheid van een kind zien.

Want iedere ouder en opvoeder zal het weten, dat de opvoeding van een kind het verschil maakt. Het blijft niet zonder gevolgen wanneer een kind voortdurend afgesnauwd wordt of schuttingtaal leert. Dan zal het kind later ook gaan snauwen, dan wordt schunnige taal de taal van het kind. En het blijft niet zonder gevolgen wanneer een kind voortdurend klein gehouden wordt, door te zeggen dat het iets niet kan of dat anderen het beter kunnen. Dan zal het kind dat later ook blijven denken ‘wat kan ik nu eigenlijk wel? De anderen zijn beter.’ Alle reden om elkaar vriendelijkheid, veiligheid en vertrouwen mee te geven, van jongs af aan en het liefst een mensenleven lang!

Over de kwetsbaarheid van een kind gesproken. Jezus stelde een kind tot voorbeeld aan Zijn leerlingen. Die niet voor elkaar onder wilden doen. Maar Jezus houdt ook ons de spiegel voor. Dat ieder mens kwetsbaar is. Ook al denk je van niet op het eerste gezicht. Dat ieder mens beschadigd kan worden. Ook al denk je dat de ander wel wat kan hebben, tegen een stootje kan. Dat er bij ieder mens zowel met de paplepel ingegoten kan zijn, maar ook smakeloos ingepeperd kan worden. En dat er aan ieder mens geschaafd en geschuurd is maar ook op ingehamerd kan zijn of worden. En hoeveel kinderen zijn er ‘kinderen van de rekening.’ Die de prijs betalen van wie beter zouden moeten weten? Wiens lot ligt in de handen van wie het zo goed zeggen te weten.

Jezus houdt het zijn leerlingen voor, met een door Hem naar voren gehaald kwetsbaar kind. En zo wordt ieder die dit leest of hoort de spiegel voorgehouden: wat leren wij elkaar, bij het leren van de les, wat is onze toon en taal van omgaan met het leven, wat zijn onze drijfveren en wat onze eigen belangen?

En dan het Evangelie van Jezus Christus lezende: aan het kruis van Golgotha werd de kwetsbaarheid van een Mensenkind zichtbaar, waartoe de mens, de mensheid in staat is. Kwetsbaar als een kind. De Zoon van God werd aan het kruis genageld, geen mens dacht toen: ‘dood waar is je prikkel, dood waar is je angel’. Wel werd gezegd ‘Weg met Hem, dood met Hem, kruisig Hem!’ Zo zijn de machten en krachten van de wereld omgegaan met Gods geliefde Kind waar Hij vreugde in vond. En over wie uit de hemel klinkt ‘Dit is mijn geliefde Zoon, luister naar Hem’. (naar Marcus 1:11, 9:7)

Om het met de woorden van apostel Paulus te zeggen: ‘Broeders en zusters, broers en zussen van mij, ik herinner u aan het Evangelie, dat uw redding en uw fundament is. Dat Jezus Christus voor onze zonden is gestorven en op de derde dag is opgestaan uit de dood. Dat Hij de levende Heer is. Dat God de mens lief heeft. Dat Hij ons ondanks onze tekortkomingen tegemoet is gekomen. Met een teken en een gebaar van vergeving en verzoening.

Welke angel er ook in je moge haken. Welke prikkel je ook moge raken. Welk kwaad er ook bij jou is ingehamerd. Welke aantijging er ook aan jouw naam is gespijkerd. In de naam van Jezus Christus de Levende Heer is dit het Evangelie, kwetsbaar als een Mensenkind heeft de Here Jezus wat ons mensen wil doden op zich genomen, heeft Hij onze plaats ingenomen, heeft Hij hel en dood overwonnen, ook wat het dagelijks leven tot een hel maakt, Hij heeft het kwade overwonnen en zal het kwaadaardige overwinnen, opdat wie in Hem geloven met Hem zullen leven, met Hem de Levende Heer die in de Hemel aan de zijde van God de hemelse Vader voor ons bidt en voor ons pleit!

Met Hem leven in alle kwetsbaarheid,
wetende een geliefd kind van God te zijn.

Vanuit Hem leven in alle gebrokenheid,
wetende dat Hij de Geneesheer is van alle leven.

Door Hem leven wetende van zonde en dood,
wetende dat in Jezus Christus de overwinning is.

In Hem zijn wij meer dan overwinnaars!
Wetende, Gods genade is ons genoeg!
wie in Hem geloofd heeft eeuwig leven!
Amen

Richt je blik dan op Jezus,
want Hij ziet in liefde op je neer,
en de aardse zorgen vervangen dan
in het licht van de levende Heer

Dit bericht heeft één reactie

  1. Gerrie

    Goed om je daar aan vast te houden.

Geef een antwoord

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Abonneren