Tel je zegeningen ‘Levensverhalen’

Levensverhaal

Regelmatig lees ik de blogs van Kelly Keasberry. Zij werkt zowel als journalist en als predikant en weet uitzonderlijk boeiend te schrijven. Zo las ik in haar laatste blog ‘De kracht van het verschil’. Het ene karakter vindt houvast in vaste patronen en strakke planning, de ander zoekt juist de uitdaging van de verrassing en het onbekende. ‘Onbekend maakt onbemind’. Bewonder de verschillen en de veelzijdigheid van mensen, schrijft Keasberry in haar blog.

Wij beginnen vertrouwd te raken met de Zeeuwse wateren. Verschillende plaatsen hebben we al meermalen aangedaan. Gewoon omdat ze op de route liggen. Logisch. Maar deze reis zet ik mij ertoe nieuwe havens aan te doen. Op zoek naar het onbekende. Mij laten verrassen, los van geijkte patronen. Zo hebben wij Goese Sas aangedaan. Een mooi woord trouwens, ‘aangedaan’, kleding doe je ook ‘aan’, je hult je in een omhulsel. Mensen kunnen elkaar ook dingen ‘aandoen’. Maar daar gaat het hier niet over.

En nu las ik dat een bekende Zeeuw, Frans Naerebout hier in Goese Sas de laatste laatste jaren van zijn leven doorbracht. Geboren in Veere in 1748 in een familie van vissers werd hij visser. Door het vissen langs de kust van Walcheren leerde hij de diepten en de ondiepten en de stromingen en de wind kennen. Dat maakte hem bekwaam als loods, gids op het water voor aanlandende schepen, waaronder die van de VOC, de Verenigde Oost-Indische Compagnie. En het maakte hem tot een moedige redder, die schipbreukelingen tegemoet ging wanneer de nood het hoogst was. Maar zijn laatste jaren sleet hij dus in Goese Sas. In eenvoud en karigheid, vertelt de mythe. Als lichtopsteker van het vuurbaken, als haven- en sluismeester. Een ‘Sas’ is een sluis.

Frans Naerebout, een bijzonder mens. Een visser, een loods, een redder, een lichtopsteker, een havenmeester. Of Naerebout een gelovige was? Dat weet ik niet. Wel dat hij begraven ligt in de Grote of Maria Magdalena Kerk in Goes. Maar dit wist ik dus allemaal niet toen ik Goese Sas aandeed en daar door de sluis ging. Onbekend maakt onbemind, maar we komen hier zeker terug. Vanwege de vriendelijke ontvangst en gastvrijheid.

Jezus van Nazareth was ook een visser. Hij wist van wanten, toen Hij zei ‘werp je netten uit over het andere boord’. Hij was ook een redder, toen hij tot de wind en de golven zei ‘Zwijg, wees stil’. Wie in het zelfde schuitje zaten waren daar ook stil van geworden. Jezus deed Zijn naam eer aan: ‘De Heer redt’. Hij wil geen mens reddeloos verloren laten gaan. Hij was een wegwijzer, als ware een loods, duidde hoe te handelen in geloof en leven. En liet Zijn licht schijnen, zei zijn leerlingen dat ook te doen, schuif je licht niet onder de tafel, zet er geen korf overheen maar houd het hoog. Met zijn hele leven wees Jezus op de Vader in de hemel. Heaven en haven, wat lijken die woorden sterk op elkaar. Hij zei: ‘Ik ben de deur om in en uit te gaan’.

Tijd, plaats en manier van bezinning

‘Onbekend maakt onbemind’ schreef Kelly Keasberry. Steeds weer een zegen om van haar te lezen. Ook om in Goese Sas te zijn. Een stukje hemel op aarde. Waar de verhalen van God en mensen elkaar raken en worden geschreven.

Geef een antwoord

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Abonneren