Toekomst vol van hoop

Gericht zijn op Zijn toekomst 

Wanneer er een ingrijpend gebeuren in je leven plaats vindt, dan kan het gebeuren dat je het er maar over blijft hebben. Je staat er mee op en je gaat ermee naar bed, in de nacht houdt het je wakker, overdag houdt het je bezig. Alsof er niets anders meer bestaat dan dat ene, steeds weer onderwerp van gesprek. Begrijpelijk en vanzelfsprekend. Het hoort en helpt bij het verwerken van gebeurtenissen, van wat je is overkomen.

De vraag kan gesteld worden: ‘Heb je iemand met wie je erover kunt praten?’ Vreemde vraag eigenlijk. Want het is de gesprekspartner die de vraag stelt. Het is bijna de hulpvraag van de helpende zelf. Alsof die het ook niet meer weet, uitgepraat is en ‘het nu ook wel weet’. ‘Praat erover’, dat kan er ook worden gezegd. Dan praat je het van je af. Of ‘schrijf het op’ als je het voor jezelf wilt houden, maar het toch kwijt wilt. Of ‘ga leuke dingen doen, probeer aan andere dingen te denken’.

Het hoort allemaal bij verwerken van teleurstelling, verdiet of trauma. En gelukkig kan wat je overkomen is ook weer wegebben, net als bij de getijden van het water, eb en vloed, na de vloed van het stormgetij komt de eb van de leegte en de vlakte, een weldaad is het wanneer daarop een vloed of overvloed volgt van goede dingen, positieve ervaringen, zegeningen. Je er anders of sterker uitkomt.

Onverwerkt verleden

Het verleden is er. De ervaringen zijn er. De gebeurtenissen hebben plaats gevonden. Het ontkennen daarvan heet ‘verdringing’. Dan wordt er gedaan alsof het er niet is, nooit is geweest, er niet meer mag zijn. Verdringing kan ook nodig zijn als het eenvoudigweg te erg is om eraan te denken, of om het er over te hebben. Wij maakten laatst kennis met het product ‘Surströmming’. Gefermenteerde ofwel gegiste zure haring uit de Oostzee, bewaard in blik.  Verteld wordt dat je het blik buiten moet openen. Want de inhoud staat onder druk, het gegiste goedje spat eruit. Met een doordringende ondraaglijke stank. Zo kan het zijn met een ‘verdrongen verhaal of verleden’. Wordt erin geprikt, dan zul je het weten.

De keerzijde is er ook. Dan wordt er niet verdrongen maar opgedrongen en gekoesterd. Men blijft het er over hebben, alsof het gisteren is gebeurd, orde van de dag is en levensloop bepalend. Dat het een ‘kapstok’ wordt om alle onwenselijkheden aan op te hangen. Het verleden houvast voor het heden.

Zo ontmoetten wij eens iemand die een vliegtuigcrash had overleefd. Zijn trauma was zijn levensinvulling geworden. Lezingen geven in het land voor hulpverleners. Dat gaf hem zin en aanzien. Anders is het met de ‘oude koeien uit de sloot’. Wanneer was het dan? Jaren geleden. Die zei dit en die zei dat en ik vond dit en die vond dat ook … Hoe lang geleden zei u? Ondertussen blijft men steken in het verleden, tegelijk blijft het verleden parten spelen, blijven partijschappen in stand en worden nieuwe gecreëerd. Zonde van de tijd, zonde van de energie, zonde van je leven!

Gericht op vandaag en morgen

De kunst verstaan om je te gaan richten op vandaag en morgen. Of met grotere woorden ‘op heden en toekomst’. Je gaan richten op wat er nu is en waar je naar toe wilt. Niet in boze dromen of aan angstige gedachten blijven hangen, maar onder woorden brengen wat je voor je ziet en waar je voor wilt gaan. Waar je woont, werkt, kerkt, creëert  en recreëert. Een mooi woord, dat laatste, recreëren, herscheppen.

Wat daarvoor nodig is? Voor mij persoonlijk: vrede met wie mij lief zijn, vrede hebben met mijn leven, innerlijke vrede. Wat het verlangen voor morgen is? Dat er mensen zullen zijn om mee op te trekken, en mij aan op te trekken. Aan wie je kunt geven, en van wie je kunt ontvangen. Dat je de dingen kunt doen waar je in geloofd, gaven en talenten voor hebt ontvangen, die je kunt en die je liggen. Uit de voeten kunnen met mooie dingen. Dat visie, missie, en bedoeling tot uitdrukking zullen komen, in roeping, bezieling en bediening, ook als alles anders is, juist doordat, dankzij dat alles anders is.

Bijbelse voorbeelden

1 Koningen 19:19-21

Elia ging weg van de Horeb. Toen hij Elisa, de zoon van Safat, aantrof was deze aan het ploegen. Ze waren aan het werk met twaalf span ossen; Elisa liep achter het twaalfde span. Elia liep op hem af en gooide zijn mantel over hem heen. Meteen liet Elisa zijn ossen in de steek en rende achter Elia aan. ‘Laat mij afscheid nemen van mijn vader en moeder,’ zei hij, ‘dan zal ik met u meegaan.’ ‘Doe wat je wilt,’ zei Elia. ‘Ik dwing je nergens toe.’ Elisa ging terug, slachtte zijn ossen, braadde het vlees op het hout van hun juk en bood het zijn knechten aan. Daarna ging hij met Elia mee als zijn dienaar.

Lucas 9:61&62

Weer een ander zei: ‘Ik zal U volgen, Heer, maar sta me toe dat ik eerst afscheid neem van mijn huisgenoten.’ Jezus zei tegen hem: ‘Wie de hand aan de ploeg slaat en achterom blijft kijken, is niet geschikt voor het koninkrijk van God.’

Filipenzen 3:13&14

Broeders en zusters, ik beeld me niet in dat ik het al heb bereikt, maar één ding is zeker: ik vergeet wat achter me ligt en richt mij op wat voor me ligt. Ik ga recht op mijn doel af: de hemelse prijs waartoe God mij door Christus Jezus roept.

Toekomstperspectief

Bijbelgedeelten die te maken hebben met loslaten wat achterliggend is en gericht zijn op het komende. Om te beginnen de woorden uit het Bijbelboek 1 Koningen 19, de profeet Elia is aan het einde van zijn kunnen en willen en leven op aarde, maar God heeft hem geroepen om zijn taak over te dragen aan zijn beoogde opvolger, aan Elisa. Enerzijds een vertelling in symbolische taal, opmerkelijk: Elisa is aan het ploegen met twaalf ossen, dat getal komt overeen met de twaalf stammen ofwel familielijnen van Israël. En de mantel is niet zomaar een overgooier, de mantel staat voor het ambt van het profeet zijn waarmee Elia zijn bevoegdheid en verantwoordelijkheid overdraagt aan Elisa.

Bevrijding

Maar de bevrijding zit in het ‘niet dwingende woord’ van Elia. Elisa, je mag! Tegelijk, de Herziene Statenvertaling verwoord begaan zijn van Elia met Elisa: ‘Ga, keer terug, want wat heb ik u gedaan?’ Elia die vanuit ervaring spreekt. Ervaringen met God, en ervaringen met mensen. Elisa die afrekende met het juk dat de twaalf ossen is opgelegd (gaat het hier om het juk waaronder de twaalf stammen gebukt gaan?) en het ossenvlees verdelen gaat, onder de dienaren van Elia. Ergens heb ik wel te doen met die hardwerkende ossen die Elisa’s roeping met hun leven moesten bekopen. ‘Liefde wil ik, geen offers’ staat er in Hosea 6. Hoe zei Jezus het?

Matteus 10:29

Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal Ik jullie rust geven. Neem mijn juk op je en leer van mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart. Dan zullen jullie werkelijk rust vinden. Want mijn juk is zacht en mijn last is licht.

Bevrijd door Jezus

Daarin is Jezus bevrijdend aan het werk, Hij duidt de weg van het loskomen van het verleden, en van het heden, wanneer deze je vast en in de greep houden. Jezus wijst niet minder dan Elia op de vooruitziende blik, nog sterker wijst Hij naar het koninkrijk van de hemel, waarvoor op aarde werk te doen valt: de verkondiging van Gods koninkrijk, het brengen van genezing onder de mensen, het uitdrijven van het kwade. Zeggende: Wees een lichtend licht als een baken in zee, wees als zoutend zout dat bewaard en reinigt.

In Matteüs 10:15 verwees Jezus naar Sodom en Gomorra. Wat gebeurde daar? Sodom en Gomorra moesten eraan geloven en de vrouw van Lot keek om. Ze verhardde, werd een zoutpilaar. Stokstijf. Genesis 19:26 Jezus zegt daarentegen: kom in beweging, ga erop uit, met de blik vooruit zoals een ploeger op het land rechte sporen trekt: wees als zuiverend zout, voorkom bederf en breng smaak! Dat zei Hij toen en ook vandaag, in het hier en nu!

De apostel Paulus sluit daar prachtig op aan, als iemand die het ook heeft begrepen, door Jezus Christus gegrepen. Hij wil  Christus leren kennen, hij wil Zijn Opstandingskracht leren kennen, Paulus schrijft daar zelfs lijden en dood voor over te hebben. Wat een diep geworteld geloof is er geworteld in Paulus! Of ik zo ver als Paulus ben, dat zou ik niet durven zeggen. Denk eerder het tegendeel te moeten bekennen, hangende aan het leven, verlangende te leven. Maar wel wetende: Al laat het verleden je niet altijd rusten, draag je het met je mee, maakt het deel uit van je leven, speelt het bij gelegenheid op: gelovend in Jezus is er leven, beloofd Hij het leven, zullen wie in Hem geloven leven: ‘Zijn juk is zacht en Zijn last is licht’. Hem volgen is mijn licht en mijn lust.

Gericht op de toekomst

Waarom het zo’n bevrijding is om in Jezus’ Naam en naar Gods Woord te gaan richten op vandaag en morgen. Wat betreft vandaag Jezus’ woorden in het verlengde van de Bergrede uit Matteüs 6:26, en in het verlengde daarvan Matteüs 6:34 over leven bij de dag, met het oog op voeding en kleding. Maar niet minder wijzend op ‘aankleding’ en ‘imago’, het ‘toonbaar voor de dag komen’, je onder anderen begeven. Zonder wrok, schaamte of boosheid.

Matteüs 6:26

Kijk naar de vogels in de lucht: ze zaaien niet en oogsten niet en vullen geen voorraadschuren; het is jullie hemelse Vader die ze voedt. Zijn jullie niet meer waard dan zij?

Matteüs 6:34

Maak je dus geen zorgen voor de dag van morgen, want de dag van morgen zorgt wel voor zichzelf. Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen kwaad.

Wanneer wij leven naar Jezus’ woorden, dan mogen we weten dat we leven naar Zijn Geest: naar Zijn wijsheid, inzicht, beleid en kracht. Dan zal het verleden niet meer verstikken en verstrikken, maar dan hebben wij in Zijn kracht te gaan staan, wetende dat er voor ons wordt gezorgd. Door mensen die de Allerhoogste als engelen op onze weg leidt. En door Hemzelf in wiens ogen wij waardevolle, kostbare mensen zijn. Hij weet wat wij nodig hebben. Wij hebben uit te zien naar goede ervaringen met Hem, met anderen en met onszelf. Waar we ook zullen wonen, werken, kerken, creëren en recreëren. Wat vertaald kan worden tot herscheppen, vernieuwen, opdoen van opbouwende ervaringen en inspirerende ontmoetingen. Wetende: ‘Dag aan dag draagt Hij ons, dag aan dag overlaadt Hij ons. Die God is onze redding, die God is onze zaligheid’. Psalm 68:20 naar NBV en HSV.

Ook al zijn er duizend vragen
Al begrijpen wij U niet
U blijft ons met liefde dragen
U die alles overziet

Geef een antwoord

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Abonneren