William Booth (1829 – 1912)

Wiliam Booth, Stichter The Salvation Army

William Booth (10 April 1829 – 20 August 1912) werd geboren in de Engelse plaats Nottingham, als zoon van Samuel Booth en Mary Moss. William Booth had drie zussen: Ann, Emma en Mary en een oudere broer Henry, overleden op zijn tweede verjaardag. Over zijn vader schreef William Booth: ‘Mijn vader was een graaier en een hebberd. Hij was in armoede geboren. Hij besloot rijk te worden; en dat deed hij. Hij werd erg rijk, omdat hij zonder God leefde en gewoon voor geld werkte; maar toen hij alles verloor, brak zijn hart en stierf hij in armoede.’

In 1842, toen William Booth 13 jaar was, stuurde zijn vader hem naar Francis Eames om als leerling te gaan werken in een pandjeshuis, Pawnbrothers, in het armste deel van Nottingham. Booth hield niet van zijn werk, maar het was door dit werk dat hij zich bewust werd van de benarde situatie van de armen. In september van datzelfde jaar werd zijn vader Samuel ziek en overleed: kort daarna moest het gezin het woonhuis verlaten en begon Williams moeder een winkel aan huis in een van de achterstandswijken van Nottingham, waar ze mager inkomen verkreeg vanuit de verkoop van speelgoed, naalden en katoen.

Wesley Chapel

Het was in die tijd dat William de Broad Street Wesleyan Chapel, een Methodistenkerk in Nottingham begon te bezoeken, en in 1844 had Booth een bekeringservaring, waarbij hij opmerkte: ‘Het was in de open lucht van Nottingham dat deze grote verandering over mij heen kwam’. In 1846 raakte Booth onder de indruk van de prediking van dominee James Caughey uit Amerika en David Greenbury uit Scarborough. Aangemoedigd door Greenbury sloot hij zich aan bij een groep medegelovigen die op straat predikten. William Booth hield zijn eerste open lucht preek in Kid Street in Nottingham. Uiteindelijk stopte Booth met werken bij de Pawnbrokers en was een jaar werkloos.

Huwelijk

In 1849 verhuisde William naar Londen om werk te vinden. Hij keerde even terug naar het het werken in een pandjeshuis maar sloot zich ook aan bij een Methodistenkerk in Clapham, een buitenwijk in het zuiden van London. Daar maakte hij kennis met zijn toekomstige vrouw, Catherine Mumford. Nadat ze beiden evangelist waren geworden in de Methodist New Connexion trouwden ze op 16 juli 1855. Als evangelisten werden ze aangesteld in de omgeving van Halifax nabij Manchester en Gateshead aan de oostkust in het noorden van Engeland, maar omdat zij deze opzet als inperkend ervoeren, en omdat zij zich geroepen voelde tot de rondtrekkende evangelisatie maakten zij zich hiervan in 1861 los.

Vier jaar later verhuisden William en Catherine wederom naar Londen. Hier begon William zijn eerste evangelisatiecampagne in de open lucht in Whitechapel, predikend in een tent. Deze bediening leidde tot de vorming van The Christian Mission, met Booth als leider.

Christelijke Missie

In 1865 richtte William Booth, de van origine Methodisten-predikant, in Oost-Londen The Christian Mission op. Een beweging die enerzijds evangeliserend actief was door christelijke geloofsverkondiging in de openlucht ‘staande op een zeepkist’, enthousiast getuigend over de liefde van God. Maar Booth kwam ook tot het inzicht dat ‘hongerige magen geen oor hebben voor het Evangelie’. Waarmee zowel de christelijke hulpverlening en de evangelieverkondiging aanvullend van waarde werden in William en Catherine Boots’ beweging.

The Christian Mission

In juni 1865 werd William Booth door het East London Special Services Committee uitgenodigd om drie weken te prediken in hun tentenmissie op een in onbruik geraakte Quaker-begraafplaats bij Mile End Road in Whitechapel. William begon te prediken en werd leider van deze gemeente, die al snel bekend zou worden als de christelijke missie.

The Salvation Army

Onder leiding van Booth werden langs Whitechapel Road ‘mission stations’ geopend om het toenemende publiek tegemoet te komen. Naast evangelisatie begonnen Booths nieuwe bekeerlingen voor de armen en behoeftigen te zorgen. In 1870 werd de eerste permanente vergaderzaal opgericht op een overdekte markt in de Whitechapel Road, bekend als de People’s Market. Het werd omgedoopt tot de ‘People’s Mission Hall’ en aangepast om een ​​zaal met 1500 zitplaatsen, een theesalon, winkel en gaarkeuken in onder te brengen. Het geestelijke en het filantropische werk van de Christian Mission breidde zich uit over Londen en naar steden daarbuiten – het begin van wat The Salvation Army zou worden.

Nadat de naam The Christian Mission in 1878 werd gewijzigd in The Salvation Army (Leger des Heils) nam het werk van de Booths een enorme vlucht die zich niet alleen tot London en Engeland beperkte maar uitgroeide tot een wereldwijde christelijke organisatie. Het concept van strijdt tegen zowel fysieke als geestelijke honger, armoede en tal van maatschappelijke wantoestanden sprak velen aan.

Leger des Heils

The Salvation Army in het Nederlands genoemd het Leger des Heils weet zich onderdeel van de wereldwijde gemeenschap van christenen en weet zich deel van het Lichaam van Christus (1 Korintiërs 12). De Mission statement van het Leger des Heils luidt:

Het Leger des Heils is een internationale beweging en behoort tot de universele christelijke Kerk. Zijn boodschap is gebaseerd op de Bijbel. Zijn dienstverlening wordt gestimuleerd door de liefde tot God. Zijn opdracht is het evangelie van Jezus Christus te prediken en in zijn naam menselijke nood te lenigen zonder enige vorm van discriminatie.

Het Leger des Heils is uitgegroeid tot een internationale beweging en is vanuit haar missie aanwezig in meer dan tachtig landen van de wereld werkzaam in de verkondiging van het Evangelie van Jezus Christus en het in Zijn naam verlichten en verzachten van menselijk lijden.

Zoals je weet …

Zolang er nog vrouwen huilen, zoals je weet, zal ik strijden.
Zolang er nog kinderen honger lijden, zoals je weet, zal ik strijden.
Zolang er nog mannen naar de gevangenis gaan,
erin en eruit, erin en eruit, zoals je weet, zal ik strijden.
Zolang er nog één drankzuchtige / verslaafde is,
zolang er nog één arm meisje verloren op straat loopt, zal ik strijden.
Zolang er nog één mens in het duister leeft
en het licht van God niet heeft gezien,
zal ik strijden, strijden tot het bittere eind.

Woorden van William Booth, de stichter van het Leger des Heils, uitgesproken tijdens zijn laatste toespraak in de Royal Albert Hall in Londen op 9 mei 1912.

Meer over Methodisme

Dit bericht heeft één reactie

  1. Gerrie

    Mooi om hier deel van uit te maken.

Geef een antwoord

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Abonneren